Ata Sözleri -A-

• Aç (arık) at yol almaz, aç (arık) it av almaz.
• Aç aman bilmez, çocuk zaman bilmez.
• Aç ayı oynamaz.
• Aç bırakma hırsız edersin, çok söyleme arsız (yüzsüz) edersin.
• Aç doymam, tok acıkmam sanır.
• Aç elini kora sokar.
• Aç gözünü, açarlar gözünü.
• Aç koynunda azık durmaz.
• Aç köpek fırın yıkar.
• Aç kurt bile komÅŸusunu dalamaz.
• Aç kurt insana saldırır.
• Aç ne yemez, tok ne demez.
• Aç tavuk rüyasında kendini darı ambarında görür.
• Aç tokun yüzüne bakmakla doymaz.
• Açık ağız aç kalmaz.
• Açık yaraya kurt düşmez.
• Açık yaraya tuz ekilmez.
• Abanın kadri, yaÄŸmurda bilinir.
• Abdal (derviÅŸ) tekkede, hacı Mekke’de bulunur.
• Abdal abdalın ne umduÄŸunu, ne bulduÄŸunu ister.
• Abdal ata binince bey oldum sanır, ÅŸalgam aÅŸa girince yaÄŸ oldum sanır.
• Abdal düğünden, çocuk oyundan usanmaz.
• Abdala “kar yağıyor” demiÅŸler, “titremeye hazırım” demiÅŸ.
• Abdalın arkadaÅŸlığı yol görününcüye kadardır.
• Abdestsiz sofuya namaz dayanmaz.
• Aca dokuz yorgan örtmüşler,yine uyuyamamış.
• Acele bir aÄŸaçtır, meyvesi piÅŸmanlık.
• Acele giden ecele gider.
• Acele ile menzil alınmaz.
• Acele ise, ÅŸeytan karışır.
• Acele yürüyen yolda kalır.
• Acemi katır kapı önünde yük indirir.
• Acemi nalbant gibi kah nalına vurur, kah mıhına.
• Acı (kötü) söz insanı (adamı) dininden (çıkarır), tatlı söz (dil) yılanı deliÄŸinden (ininden) çıkarır.
• Acı acıyı bastırır,su sancıyı.
• Acı patlıcanı kırağı çalmaz.

 

• Adamın (insanın) adı çıkacağına (çıkmaktansa) canı çıksın (çıkması yeÄŸdir).
• Adamın iyisi alış veriÅŸte belli olur.
• Adamın iyisi iÅŸ başında belli olur.
• Adamını yere bakanından, suyun ağır (sessiz) akanından kork (sakın).
• ÂdemoÄŸlu (insanoÄŸlu) çiÄŸ süt emmiÅŸtir.
• Adı çıkmış doksana, hiç inmez seksene.
• AÄŸaca balta vurmuÅŸlar “sapı bedenimde”demiÅŸ.
• AÄŸaca çıkan keçinin dala bakan oÄŸlağı olur.
• AÄŸaca dayanma çürür,insana dayanma ölür.
• AÄŸacı kurt, insanı dert bitirir.
• AÄŸaç kökünden yıkılır.
• AÄŸaç ne kadar meyve verirse ,dalı o kadar yere eÄŸilir.
• AÄŸaç ne kadar uzarsa uzasın göğe deÄŸmez.
• AÄŸaç ne kadar yüksek olsa da yaprakları yere düşer.
• AÄŸaç yaprağı ile güzeldir (gürler).
• AÄŸaç yaÅŸ iken eÄŸilir.
• AÄŸaçlı köyü su basmaz.
• AÄŸaçtan maÅŸa, aptaldan (çingenden) paÅŸa olmaz.
• Ağılda oÄŸlak doÄŸsa ovada otu biter.
• Ağır giden yol alır, hızlı giden yolda kalır.
• Ağır kazan geç kaynar.
• Ağır ol, batman gelesin.
• Ağır otur, batman götür.
• Ağır taÅŸ batman döver (yerinden oynamaz).
• Ağır yongayı yel kaldırmaz.
• Ağız yer, yüz utanır.
• AÄŸlama ölü için, aÄŸla deli için.
• AÄŸlamayan çocuÄŸa meme vermezler.
• AÄŸlarsa anam aÄŸlar, gerisi yalan aÄŸlar.
• AÄŸlatan gülmez.
• AÄŸlayak da gözden mi olak?
• AÄŸlayanın malı, gülene hayır etmez.
• AÄŸrısız baÅŸ mezarda gerek (olur).
• AÄŸustosta gölge kovan, zemheride karnın ovar.
• AÄŸzı açık ayran delisi. Ah alan onmaz.
• Ahlatın (armudun) iyisini ayılar yer.
• AhmaÄŸa yüz, abdala söz vermeye gelmez.
• Ahmak iti yol kocatır.
• Ahmak misafir, ev sahibini ağırlar.