All Entries in the "Şiir" Category

Can Yücel..

Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama
Yarım saat erkene kurulsun saatin.
Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin..
Pencerini aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin…
Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin…
Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin.
Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart,

Sevmeyi Öğrendim…

kendimi bildiğim an sevmeyi öğrendim
ve bir daha hiç unutmadım
onüç yaşında gözyaşlarımı içime akıtabilmeyi
ve de sessizce ağlamayı öğrendim
ondört yaşında insanın yalnızlığını öğrendim
kalabalıklar içindeyken bile yalnız kalabileceğimi
gökkuşağına bakarken ayaklarımın yerden kesilmesini
öğrendim tıpkı ergenlikteki ilk öpüşmenin ayaklarımı
yerden kestiği gibi

Askın Kac Beden Bende..

Uzun zamandır yoksun
Yoksun lu sabahlara uyanıyorum
Aynı
Bildiğin gibi
Yeni bi şey yok
Eski bi şey de yok
Sen gibi……….
Bir ben kaldım
O da…

Ben En Çok Susmalarla Konuşurum..

Ömrü daralmış bir hayatın
Akıl ve kalp arasındaki med-cezirindeyim
Anlam yüküne vurmak istiyorum yaşanılanları
Her bir seste mutlaka bir anlam sinmeli kulaklarıma
Konuştu mu ümmînin bile anlayabileceği
Bir anlam duyurmalıyım…

Yalnızlığım..

Gündüzle gece bir olur, karanlık ve aydnlık
yıldızlar seni sorar yalnızlığıma,
göremediğim bir yerden bakıyorum sana
uzaklarda olsanda aldanma, sana aşkım bitmeyecek asla..
——————-
Sen Benim Herseyimsin, Tek dileğim isteğimsin.
Belki sözlerm yetmez dinle sevgilim, bu sana son sözlerim..
ruhum daki seninle yaşıyor gibiyim
sanki içimi değil, seni okuyor gibiyim..
——————–
Senden aldığım bir nefesle, yeniden soluyorum sensizliği
rüyalarım gerçek gibi, yeniden yaşıyorum yalnızlığı..
Hiçbir gece merhem değil özlemime
yine yoksun yanımda, ağlıyorum sessizce..

Zenci

Alnının ortasında çizilmiş resmin.

Ağlamaktan kısılmış sesin,

Geri vermemek için alınan solukları hatırlatır.

Sanki dudaklarına kar yağmış,